Een jaar lang elke dag een foto. Vanaf het balkon van de lucht, de hemel zoals deze zichtbaar was die dag, soms grijs, soms prachtig van kleur.

Met een polaroid camera geschonken door mij aan mijn moeder, omdat zij altijd ergens een carrière in wilde beginnen. 

Ook om de relatie tussen haar en mij te verstevigen, want die bleef nog steeds zo wankel.

Als kind ben je loyaal, als moeder meestal onzeker, het vertrouwen van de hemel die er altijd is, heeft ons doen groeien. 

Kunst verbindt zo niet alleen, het sterkt je ook als maker iedere keer weer in je kunnen. 

En tenslotte is er in de kunst ruimte voor iedereen!  Komt u op atelierbezoek? Ga naar